Eşimle birbirimizi hep sevmiştik

Onsekiz yıllık Eşim birgun gelip beni artık istemedigini söyledi, neden diye ısrar ettiğimde başkasına aşık oldum lütfen uzatma daha fazla soru sorma bir an önce bitirelim bu evliligi dedi. Neye uğradığımı şaşırmıştım 2 çocuğumuz var hiçbir sorunumuz yoktu birdenbire neolmustu anlayamadım. Geceleri uyuyamaz oldum yemek içmekten kesildim, bu arada Eşim anlaşmalı dilekçe vermek için beni ikna etmeye çalışıyordu. Sırdaşım herseyimi bilen beni canı gibi seven ablama anlattım durumu seni istemiyorsa bırak gitsin diyordu, annem, barışmaya çalış alttan al dedi. En yakın arkadaşım seni istemeyeni sende isteme dedi, tamam hepsi haklı ama bu işte bir iş var kimdi bu eşimin bu denli aşık olduğu kadın, benden ve çocuklarimizdan vazgeçecek kadar kime aşık olmuştu nasıl biriydi acaba bunları düşünmekten kafayı yiyecektim. Karar verdim ne olursa olsun öğrenecektim bunu. Eşime tamam bir hafta zaman ver bana sonra gidip dilekçeyi veririz dedim, gayet iyiymişim mutluymuşum gibi davranmaya başladım, aslında içim kan ağlıyordu. Annemi aradım açmadı, ona ne olduysa herkes bana biraz soğuk davranmaya başlamıştı zaten. O gün Eşim beni bekleme akşam gelmeyecegim arkadaşlarla takilacagiz dedi, tabiki anlamıştım onunla buluşacaktı, iş çıkışı saatine bir taksinin içinde bekledim, eşim tam işyerinden çıktı arabasına bindi hareket edince taksiyle takip etmeye başladım tek katlı ama çok güzel bir evin önünde durdu arabayı park edip indi evin ziline bastı bende çok net görüyordum kapıyı, bir süre sonra kapı açıldı ve maalesef kapıyı açan kişi.Görsele dokunarak haberin devamını inceleyebilirsiniz

Eşim evin ziline bastı ve birkaç saniye sonra kapıyı açan kişiyi gördüm. Şaşkınlık içinde donup kaldım. Kapıyı açan kişi ablamdı.
O an ne yapacağımı bilemedim. Ablam, bana her şeyimi anlatabileceğim sırdaşım, beni bırak git diyen ablam… Şimdi karşımda, eşimle bu evin kapısında duruyordu. İkisi birbirine gülümsedi. Eşim onun evine girerken ablam kapıyı kapattı ve ben, taksinin arka koltuğunda şaşkın halde kalakaldım.

Zihnim allak bullak olmuştu. Bunca zaman bana nasıl böyle bir durumu saklayabilmişti? Eşim nasıl olur da benim ablama ilgi duyabilirdi? Ablam… Onun güven veren sözleri, bana destek oluyormuş gibi görünen tavrı hepsi birer yalandı demek ki. Başından beri bana arkamdan böyle bir şey mi yaşanıyordu?

Taksici dönüp bana bakıyordu ama konuşamıyordum. İçimde büyük bir kırgınlık, hayal kırıklığı ve çaresizlik vardı. Orada daha fazla kalmak istemedim, taksiciye "Beni evime götür" dedim. Yolda neler olduğunu anlamaya, olan biteni kafamda toparlamaya çalışıyordum.

Eve vardığımda kendimi yatağa attım ve düşünmeye başladım. Yıllardır bana en yakın olan kişi, ablam, nasıl böyle bir şey yapabilirdi? Beni gerçekten sevdiğini düşünüyordum, bana "bırak gitsin" derken aslında arkamdan böylesine bir durum mu yaşanıyordu? Ne zamandır böyleydi? Ne kadar zamandır benim gözümün içine baka baka ikisi de yalan söylüyordu?

Bütün gece boyunca düşündüm. Ne yapmam gerektiğini bilmiyordum. Her şey birbirine girmişti. Annemin neden son zamanlarda bana mesafeli davrandığını şimdi anlamıştım. Annem de her şeyin farkındaydı ama bana bir şey söylemiyordu.

Sabah uyandığımda kararımı vermiştim. Bu durumu kabullenmeyecektim. Eşim de ablam da bana bunu yapmıştı, ama ben artık kendimi korumalıydım. Önce kendi iyiliğim için, sonra çocuklarım için. Bu ilişkiyi uzatmanın bir anlamı yoktu. Eşimle yüzleşecektim. Artık onların yalanlarıyla yaşamak istemiyordum.

O sabah eşim eve geldiğinde onu karşıma aldım. Gözlerinin içine bakarak sordum:
"Bana bir şey söylemek istediğin var mı?"

Bir anlık şaşkınlıkla yüzüme baktı. Sonra devam ettim:
"Her şeyi biliyorum. Dün akşam ablamın evine gittiğini gördüm."

O an gözlerindeki şaşkınlık yerini suçlulukla karışık bir korkuya bıraktı. Sessizce başını eğdi. Ne diyeceğini bilmiyordu. Ona söyledim:
"Seninle bu noktaya gelmek istemezdim. Ama bu evliliği bitireceğim. Bunu kendim için yapacağım. Artık sizin yalanlarınızla yaşamak istemiyorum."

Eşim ne diyeceğini bilemeden sadece başını öne eğdi. Ve o an anladım ki, en zor olan kısım, bu durumu kabullenmek değil, bunun üstesinden gelmekti. Ama bunu başaracaktım. Hem kendim, hem de çocuklarım için.